"პატს ჩემს მხრებზე ჩაეძინა. მე კიდევ დიდხანს ვფხიზლობდი. ოთახის კუთხეში პატარა ნათურა ენთო. თოვლის ფიფქები ოდნავ გასაგონად ეფრქვეოდნენ ფანჯრის მინებს და გეგონებოდათ, რომ ამ ბნელ ღამეში დრო გაჩერდა. "
"რავიკი
საბოლოოდ დარწმუნდა ,რომ ჟოანი არ მოვიდოდა.კაცმა რომ თქვას, ეს დილითვე
იცოდა, მაგრამ არ უნდოდა დაეჯერებინა.უცბად შემობრუნდა,თითქოს ზურგს უკან
ვიღაცის ხმა გაიგონა,და იმავე წამს ყველაფერი სრულიად ნათელი გახდა.უბრალო
ამბავია.ქალმა თავისას მიაღწია და ახლა რა ეჩქარება?ან რას უნდა ელოდეს
მისგან?რომ მისი გუ
... კითხვის გაგრძელება »
"ნარინჯისფერ ცას ქალაქის ჭვარტლი ჯერ არ მოსდებოდა. ფაბრიკების სახურავებს მიღმა იგი უფრო ნათელი ჩანდა. საცაა მზე უნდა ამოსულიყო. საათს დავხედე –რვა სრულდებოდა. ჩვეულებრივზე თხუთმეტი წუთით ადრე მოვსულვარ. ჭიშკარი გავაღე და ბენზინის ტუმბო მოვამზადე. ამ დროს ბენზინის ჩასასხმელად ყოველთვის მოდიოდა რამდენიმე მაქნანა"
ერიხ მარია რემარკი (Erich Maria Remarque; 22 ივნისი, 1898, ოსნაბრიუკი - 25 სექტემბერი, 1970, ლოკარნო) ნამდვილი სახელი ერიხ პაულ რემარკი (Erich Paul Remark), - იყო საყოველთაოდ ცნობილი გერმანელი მწერალი და გერმანული კულტურის ერთერთი საუკეთესო ლიტერატორი. მისმა ანტიფაშისტურმა რომანებმა დიდი გავლენა მოახდინა და დღესაც ახდენს მრავალ თაობასა თუ საზოგადოებაზე. მის რომანებში უმეტესად ასახულია ომის შემდგომი (როგორც პირველი,
... კითხვის გაგრძელება »
ქალმა სასმისი დადგა. –მართლა მივდივართ?? –რასაკვირვველია,მივდივართ –გავშორდებით ამ ნისლსა და წვიმას? –დიახ...გავშორდებით ამ წყეულ ნისლსა და წვიმას. –კიდევ დამისხი –არ გეძინება? –არა,მენანება დრო ძილისათვის.ვიდრე გძინავს სიცოცხლე ხომ მიდის. ტრიუმფალური თაღი
